επιβαλτάριν

ἐπιβαλτάριν, το (Μ)
1. εξωτερικό ένδυμα
2. κάλυμμα.
[ΕΤΥΜΟΛ. < επί + βαλτός (< βάλλω) + επίθημα -αρι(ο)ν].

Dictionary of Greek. 2013.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.